Een koffie met... architecten van Parkvilla 8, Bedaux de Brouwer

In de interviewreeks "Een koffie met..." gaan we in gesprek met de betrokkenen van het project Elzenhagen. Verkoopmanagers, projectontwikkelaars, architecten - ze komen allemaal aan bod. Zo krijg je een kijkje achter de schermen van Elzenhagen.. Vandaag spreken we Peter Keijsers en Annemijn van Gurp, architecten bij Bedaux de Brouwer Architecten en betrokken bij het ontwerp van Parkvilla 8.

Parkvilla 8 is één van de Parkvilla's in de parkachtige Zuidbuurt van Elzenhagen. De voorbereidingen zijn in volle gang om in juni 2026 in verkoop te kunnen gaan.

Parkvilla 8 maakt deel uit van een reeks Parkvilla’s. Hoe begon het ontwerpproces en hoe bewaakten jullie de samenhang?

“In iedere fase van Elzenhagen ontwerpen een aantal architectenbureaus een aantal blokken. Hierbij was steeds afstemming tussen architecten om de onderlinge samenhang te bewaken. Het project dat wij hebben ontworpen bestaat uit vier parkvilla’s die samen één ensemble vormen. Onze parkvilla’s staan verspreid over het gehele plan en vormen samen dus niet per sé een ensemble. Ze zijn eerder onderdeel van het grotere geheel. De eerste twee villa’s werden door onze collega-architect Jacq de Brouwer zelf opgepakt en wij ontwierpen de laatste twee, waaronder Parkvilla 8. Vanaf het begin was duidelijk dat ieder gebouw een eigen identiteit moest krijgen, maar tegelijkertijd onderdeel moest blijven van een groter geheel. Dat maakte het ontwerpproces interessant: je ontwerpt niet alleen een gebouw, maar ook de relatie tussen gebouwen.”

“We stemden daarom veel af over materialisering, positionering van volumes en de relatie met het park. De supervisie speelde een belangrijke rol door richting te geven en te bewaken dat de gebouwen samenhang hielden. Daardoor konden de villa’s onderling verschillen, maar toch herkenbaar familie van elkaar blijven.”

Wat is het belangrijkste architectonische idee achter Parkvilla 8?

“Het gebouw is opgezet als een kubistisch en sculpturaal volume gebaseerd op een raster. Openingen en gesloten vlakken wisselen elkaar af in een vierkante structuur. We hebben bewust geen duidelijke horizontale of verticale geleding aangebracht; het gebouw moest als één massa worden ervaren.”

Hoe hebben jullie dat sculpturale karakter versterkt?

“We hebben als het ware happen uit het volume gehaald en setbacks toegepast, met name bij de penthouses. Daardoor verandert het gebouw wanneer je eromheen loopt - elke zijde is anders. De diepe negges van de gevelopeningen versterken dat effect en geven het raster een robuust, bijna massief karakter.”

Welke rol speelt de buitenruimte en de overgang tussen binnen en buiten?

“De buitenruimte is essentieel voor de woonkwaliteit en vormt tegelijk een belangrijk onderdeel van de architectuur. Op de lagere verdiepingen liggen balkons, terwijl de bovenste woningen royale dakterrassen hebben. Die buitenruimtes modelleren het volume mee en versterken de sculptuur van het gebouw.

We hebben veel aandacht besteed aan privacy en beschutting. Balkons hebben massieve borstweringen zodat bewoners geborgen zitten maar wel uitzicht houden. Sommige buitenruimtes liggen verdiept in het volume, waardoor ze extra beschut aanvoelen.”

Jullie ontwierpen ook de entree en algemene ruimtes. Waarom was dat belangrijk?

“We kregen de kans om het interieur mee te ontwerpen en dat zagen we als verlengstuk van de architectuur. De entree en circulatie zijn geen los element, maar onderdeel van het concept. Van natuursteenwanden en brievenbussen tot routebegeleiding en deurknoppen: alles draagt hetzelfde handschrift. Daardoor voelt het gebouw als één geheel.”

Hoe kwamen jullie tot de materiaalkeuze?

“Binnen het gezamenlijke palet van het ensemble wilden we een eigen uitstraling geven. Daarom kozen we voor een zeer lichte baksteen van een Duitse fabrikant. Het is een hoogwaardige, strakke en duurzame steen die weinig gevoelig is voor vervuiling en mooi veroudert.”

Hoe reageert het gebouw op zijn stedelijke context?

“De parkvilla’s liggen in een groene enclave binnen een hoogstedelijk gebied. Dat contrast maakt de plek bijzonder: het park vormt een rustmoment in de stedelijke dynamiek. Het gebouw moest daarom zowel stedelijk als rustig aanvoelen.”

Wat betekende de ligging aan het water voor het ontwerp?

“De nabijheid van het water vroeg om openheid en zicht. De rasterstructuur van de gevel is aan de waterzijde doorgezet om deze openheid richting het water te creëren. De woningen op de begane grond liggen lager en zijn voorzien van hogere puien. Hierdoor wordt de relatie met de omgeving en het water versterkt.”

Voor wie zijn de woningen ontworpen en hoe vertaalt zich dat in de plattegronden?

“De doelgroep bestaat vooral uit stedelingen vaak Amsterdammers - die groen willen wonen maar dichtbij de stad willen blijven. We hebben geprobeerd veel variatie in woningtypen en oppervlaktes te maken. Alle appartementen zijn licht en helder, met veel ramen. Soms hebben we bewust een slaapkamer weggelaten om een ruimere woonkamer te maken. De penthouses zijn extra open en hebben ramen aan drie zijden en royale dakterrassen.”

Welke duurzame maatregelen zijn toegepast?

“Het gebouw heeft een blauw dak dat regenwater vasthoudt en vertraagd afgeeft aan de bodem. Daarnaast wordt op een groot deel van de gevel gevelgroen toegepast, wat biodiversiteit stimuleert en verkoeling geeft.”

Hoe verliep de samenwerking met andere partijen?

“Die was intensief en collectief. We selecteerden materialen samen - bijvoorbeeld door samen bakstenen te selecteren bij leveranciers - en overlegden structureel met opdrachtgever, collega-architecten, supervisie en gemeente. Daardoor konden de gebouwen individueel zijn en toch één ensemble vormen.”

Wanneer is Parkvilla 8 voor jullie geslaagd?

“Als bewoners er prettig wonen én de vier parkvilla’s samen met de andere parkvilla’s overtuigen. Nu het park wordt aangelegd en het groen groeit, vallen alle visies samen. Dan komt het project echt tot leven."
 

  
Architect Peter Keijsers                                              Architect Annemijn van Gurp